Tortaharn.net

Wednesday, 17 September 2014

รายการ
หน้าแรก
ความฝันอันสูงสุด
วัตถุประสงค์
บทความ
ประวัติศาสตร์ทหาร
หนังสือ
รู้จักทอทหาร
Facebook (Tortaharn)
Facebook (Dr.Teeranan)
ทอทหาร Twitter
ติดต่อทอทหาร
เชื่อมโยง
ค้นหา
สมุดเยี่ยม
เพื่อนบ้านน่าสนใจ
Guru-ICT.com
ทหารดอทเน็ต
ตท.26/จปร.37
ประชาสรรค์
อานันท์
เวบมาสเตอร์
แก้ไขระบบ
บุคคลออนไลน์
ขณะนี้มี 30 บุคคลทั่วไป ออนไลน์
เข้าสู่ระบบ
ชื่อผู้ใช้

รหัสผ่าน

จำข้อมูลการล็อกอิน
ลืมรหัสผ่าน?
ยังไม่ได้ลงทะเบียน? ลงทะเบียนใหม่
ปฏิทิน
« สิงหาคม 2012  
อา. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
เวลาปัจจุบัน
สถิติ
จำนวนสมาชิก : 24056
จำนวนข่าวสาร : 210
เว็บลิงค์: 21
ผู้เยี่ยมชม: 9846156
Syndicate
เรื่องของคำว่า โอกาส (ที่เราสามารถสร้างได้) PDF พิมพ์ ส่งเมล
แก้ไขโดย ทอทหาร   
วันเสาร์ที่ 29 ตุลาคม พ.ศ.2548

           สวัสดีครับ หลาย ๆ ท่านคิดว่ามักจะได้ยินคำกล่าวที่ว่า สภานการณ์สร้างวีรบุรุษ คำว่าสถานการณ์นี้เปรียบเสมือนกับ โอกาส เพราะถ้าไม่โอกาสเราก็อาจจะไม่ได้เห็นวีรบุรุษ ฉันใดก็ฉันนั้น ย้อนกลับมายังเรา ๆ ท่าน ๆ ต่างล้วนอยากที่จะมีสถานการณ์ อยากที่จะมีโอกาสที่จะได้พิสูจน์ตัวเอง แต่การที่จะมีโอกาสนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ได้จะเกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ หรือเกิดขึ้นมากับทุกคน วันนี้ผมจึงอยากมาเล่าสู่กันฟังเกี่ยวกับเรื่องของ โอกาส ครับ


            โอกาสนั้นถ้าแบ่งกันตามทั่วไปแล้วจะมีโอกาสอยู่ 3 ประเภทใหญ่ ๆ คือ (1) โอกาสที่เกิดขึ้นจากเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด บางครั้งเราอาจจะเรียกโอกาสที่เกิดขึ้นว่า ดวง (2) โอกาสที่เราได้รับมอบต่อมาจากผู้ที่โอกาสอยู่แล้ว โดยไม่ต้องทำอะไร ซึ่งเราจะเรียกว่ามี วาสนา ก็คงไม่ผิดนัก และสุดท้าย (3) โอกาสที่เกิดจากการที่เราสร้างขึ้นมา ตรงนี้เราจะต้องเรียกได้ว่ามี ฝีมือ พอที่จะสร้างโอกาสขึ้นมา

            เราคงจะไม่ปฏิเสธความจริงที่ว่า ถ้าใครก็ตามมี ดวง + วาสนา + ฝีมือ เขาคนนั้นก็จะประสบความสำเร็จในสิ่งที่เขาปราถนา แต่ก็ใช่ว่าทุกคนจะมีครบกันทั้ง ดวง วาสนา และ ฝีมือ เรื่องของดวง และวาสนา เป็นสิ่งที่สิ่งที่แต่ละคนนั้นไม่สามารถที่จะเปรียบเทียบกันได้ อย่างคำโบราณท่านว่า แข่งอะไรแข่งได้ แต่แข่งวาสนาแข่งไม่ได้  

            เพราะฉะนั้นผมคิดว่าเรา ๆ ท่าน ๆ อย่าไป คิด/คาดหวัง/เปรียบเทียบ เรื่องของดวง กับวาสนาของเรากับของคนอื่นเลย สิ่งที่เราน่าที่จะสามารถสร้างขึ้นมาเอง เพื่อที่จะใช้เป็นเส้นทางที่สร้างโอกาสให้กับเรา นั้นก็คงจะเป็นเรื่องของฝีมือ  

            แล้วเราจะสร้างฝีมือกันอย่างไร? คำถามนี้ก็คงจะผุดขึ้นมาในใจเรา ๆ ท่าน ๆ ว่าทำอยากไรเราถึงจะมีสิ่งที่เรียกว่า ฝีมือ คำว่าฝีมือ (ที่ไม่ใช่เป็นฝีที่มือ) ถ้าว่ากันอย่างเป็นทางการ คงจะเปรียบเทียบได้ครับ ความรู้/ความสามารถ ที่เรามี 

          การที่เรามี ความรู้/ความสามารถ นั้นเป็นเรื่องพื้นฐานที่จะช่วยสร้างให้เรามีโอกาสในการจะทำในสิ่งที่ปราถนามากยิ่งขึ้น เช่น ถ้าเราเป็นคนที่ไม่ได้มีฐานะร่ำรวย แต่เราอยากที่จะมีโอกาสมาศึกษาปริญญาโท หรือ ปริญญาเอก ในต่างประเทศ เราก็ต้องพัฒนาให้ตัวเองมีความรู้/ความสามารถ พอที่จะทำให้ตัวเองมีโอกาสรับทุนได้

           แต่ทุกสิ่งทุกอย่างก็ใช่ว่าจะสวยงามไปหมด การที่เรามีความรู้/ความสามารถ ใช่ว่าจะมีแต่เราเพียงคนเดียว ท่ามกลางกระแสการแข่งขันในปัจจุบันนี้แล้ว ถ้าเราหันซ้าย หันขวา เราก็จะพบ คนที่อยากจะสร้างโอกาส แบบเราด้วยการใช้ความรู้/ความสามารถ จะมีกันอยู่มากมาย

            แล้วเราจะทำอย่างไรให้ เรามีโอกาสที่ดีท่ามกลาง ผู้ที่มีความรู้/ความสามารถที่มีอยู่มากมายรายล้อมตัวเรา สิ่งที่เราสามารถทำได้อย่างง่าย ๆ ที่ผมขอนำมาฝากหลาย ๆ ท่านก็คือ จริงจัง จริงใจ และ จรรยาบรรณ (3จ) ถ้าเรามีทำได้ทั้ง 3จ แล้วผมเชื่อครับว่าสักวันหนึ่งโอกาสจะมาหาเราเอง

            (1) จริงจัง -- ความจริงจังที่จะทำอะไรสักอย่างหนึ่งย่อมจะส่งผลให้สิ่งที่เราทำออกมานั้น จะมีคุณภาพ เรื่องนี้เป็นเรื่อพื้นฐานง่าย ๆ ที่เราทุกคนไม่ควรที่จะมองข้าม การทุ่มเททำอะไรสักอย่างย่อมได้สิ่งที่ดีออกมา ถึงแม้อาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด แต่อย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่เราได้พยายามทำอย่างเต็มที่สุดความสามารถ ถ้าไม่มีใครเห็นเลย ก็ยังมีตัวเราเองที่รู้ที่เห็น 

           (2) จริงใจ -- นอกจากเราจะต้องจริงจังแล้ว สิ่งที่สำคัญที่ไม่แพ้กันคือ ความจริงใจกับสิ่งที่ทำ การที่เราจริงจังทำอะไรสักอย่างหนึ่งเพียงอย่างเดียวนั้น เราอาจจะได้สิ่งที่ดีออกมา แต่อาจจะขาดประกายเงางาม แต่ถ้าเราใส่ความจริงใจลงไปในสิ่งที่เราทำแล้ว เราก็จะพบความแตกต่างที่เห็นได้ชัด การใส่ความจริงใจไปในสิ่งที่เราทำนั้นก็เปรียบเสมือนกับเราใส่จิตวิญญาณลงไป ซึ่งจะช่วยขัดเกลาให้ผลที่ออกมามีความเงางาม สิ่งเหล่านี้อาจจะดูเป็นนามธรรม แต่ถ้าถ้าเราลองทำดูแล้ว ผมเชื่อว่าเราจะเห็นถึงความแตกต่างอย่างที่เห็นได้ชัด เพราะเราไม่ได้ทำเพราะหลอกลวงใคร 

            (3) จรรยาบรรณ -- สิ่งสุดท้ายเลยที่เราจะขาดไม่ได้เลย และจะต้องมีควบคู่กันไปตลอดในการที่จะทำอะไรสักอย่าง นั่นคือจรรยาบรรณ การที่เราเรารู้ว่าสิ่งใดควรทำ สิ่งใดไม่ควรทำ จะเปรียบเสมือนกับคุณธรรมประจำใจ เราทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งไม่ได้เพื่อเบียดเบียนใคร สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ช่วยส่งเสริมให้ สิ่งที่เราเกราะคุ้มกันจากสิ่งที่เลวร้ายทั้งปวง และยังช่วยเสริมให้สิ่งที่เราทำมีประกายที่สุกสว่างอยู่เสมอ

           ถึงแม้ผมจะไม่สามารถรับประกันได้อย่าง 100% ว่าถ้าท่านทำครบทั้ง 3จ แล้วท่านจะได้รับโอกาสที่ท่านต้องการ แต่ผมเชื่อว่าถ้าท่านลองทำครบทั้ง 3จ ท่านจะมีความสุขกับการที่ท่านได้ทำอะไรสักอย่าง ที่ออกมาจากก้นบึ้งของใจท่าน และความมุ่งมั่นในต่อสิ่งที่ท่านทำ  

           ผมเชื่อในกฏแห่งกรรม หรือ กฏแห่งการกระทำ ถ้าคนเราทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้น แต่ผลที่ได้อาจจะออกมามีทั้งดี และไม่ดี ก็อย่าไปคิดอะไรมากครับ ผลของการกระทำของเรานั้นก็จะมาจาก กรรมในอดีต และ กรรมในปัจจุบัน ถ้าเราทำดีที่สุดแล้ว ผลออกมายังไม่เป็นที่พอใจ ก็ให้ถือว่า เป็นกรรมในอดีตไป เราจะได้ไม่ต้องมานั่งคิดมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น

             ผมไม่อยากให้เราท้อแท้ กับการที่เราจะทำอะไรสักอย่าง เราอาจจะขาดสิ่งที่เรียกว่า โอกาส เพราะเราอาจจะ ดวงไม่ดี หรือ เราไม่ได้เกิดบนหอคอยงาช้าง ที่เกิดมาก็มีสิ่งต่าง ๆ วางรอไว้ แต่สิ่งหนึ่งที่เรา ๆ ท่าน ๆ มีกันเท่ากัน ก็คือ 10 นิ้ว เพียงแต่นิ้วสั้นยาวไม่เท่ากันเท่านั้นเอง ก็อย่าไปโทษดวงชะตา อย่าไปโทษฟ้า ผมเชื่อว่าถ้าเรามุ่งมั่นที่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง และประกอบแต่คุณงามความดี สักวันหนึ่ง โอกาสจะมาหาเราเอง เพียงแต่ว่าจะช้าหรือเร็วเท่านั้นเอง โอกาสเป็นของทุกคน แต่จะได้มาง่ายหรือยาก เป็นเรื่องที่ไม่มีใครตอบได้ แต่ที่แน่ ๆ ก็คือ ไม่มีใครนำอะไรติดตัวไปหลังจากวันที่เราหมดลมหายใจ ถ้าเราไม่เคยเพียงพอ เราก็ไม่มีวันจะได้พบกับสุข เพราะจริง ๆ ความสุขนั้นก็อยู่รอบ ๆ ตัวเราเอง ถ้าเรามองดี ๆ ขอเพียงสุขกับสิ่งที่ตนมี เท่านั้นเอง เจอกันบทความหน้าครับ........

แก้ไขล่าสุดเมื่อ ( วันเสาร์ที่ 29 ตุลาคม พ.ศ.2548 )
< ก่อนหน้า   ถัดไป >
| Tortaharn.net | Powered by Mambopixel.com |